เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้  ประกอบด้วย  1) หน่วยการเรียนรู้แบบบูรณาการศิลปะการแสดงกลองยาวจากท้องถิ่น โดยการจัดการความรู้ 2) แบบทดสอบวัดความรู้ 3)ด้านทักษะปฏิบัติ 4) ด้านคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียนที่เรียนจากหน่วยการเรียนรู้แบบบูรณาการ ศิลปะการแสดงกลองยาวจากท้องถิ่น โดยการจัดการความรู้ 5) แบบวัดเจคติของผู้เรียนที่มีต่อศิลปะการแสดงกลองยาวจากท้องถิ่น โดยการจัดการความรู้ และ 6) แบบประเมินหน่วยการเรียนรู้แบบบูรณาการ ศิลปะการแสดงกลองยาวจากท้องถิ่น โดยการจัดการความรู้

                   สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที

                   ผลการวิจัยปรากฏดังนี้

                   1.  การศึกษาองค์ความรู้เกี่ยวกับศิลปะการแสดงกลองยาวจากท้องถิ่น โดยการจัดการความรู้ซึ่งองค์ความรู้เกี่ยวกับศิลปะการแสดงกลองยาวจากท้องถิ่นมีความถูกต้องและน่าเชื่อถือ

                   2.  การสร้างและหาประสิทธิภาพของหน่วยการเรียนรู้แบบบูรณาการ ศิลปะการแสดงกลองยาวจากท้องถิ่น โดยการจัดการความรู้ มีประสิทธิภาพเท่ากับ 82.77/82.80

                   3.  การทดลองใช้และศึกษาผลการใช้หน่วยการเรียนรู้แบบบูรณาการ ศิลปะการแสดงกลองยาวจากท้องถิ่น โดยการจัดการความรู้ในด้านต่างๆ ดังนี้ 

                                  3.2)  ผลการเรียนรู้ด้านทักษะปฏิบัติ  และด้านคุณลักษณะอันพึงประสงค์ ของผู้เรียนที่เรียนจากหน่วยการเรียนรู้แบบบูรณาการ ศิลปะการแสดงกลองยาวจากท้องถิ่น โดยการจัดการความรู้  มีทักษะปฏิบัติหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และทักษะการปฏิบัติอยู่ในระดับดีมากในด้านคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนและมีคุณลักษณะอันพึงประสงค์อยู่ในระดับดีมาก

                                  3.3)  เจตคติของผู้เรียนที่มีต่อศิลปะการแสดงกลองยาวจากท้องถิ่น โดยการจัดการความรู้ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

                   4.  การประเมินหน่วยการเรียนรู้แบบบูรณาการ ศิลปะการแสดงกลองยาวจากท้องถิ่น โดยการจัดการความรู้ โดยรวมผู้เรียนที่มีต่อหน่วยการเรียนรู้มีผลรวมเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด (4.51)